به گزارش روابط عمومی ادارهکل کتابخانههای عمومی استان لرستان، تاریخ کتابخوانی در خرمآباد ریشهای عمیق دارد. پیش از آنکه نخستین کتابخانه عمومی در سال ۱۳۱۵ در این شهر پا بگیرد، اهل مطالعه در گروههای دو یا چندنفره، کتابهای خود را با هم مبادله میکردند. یکی از درخشانترین برگهای این تاریخ، انجمن ادبی عهد مظفرالدین شاه به ریاست آیتالله میرزا صالح لرستانی است؛ انجمنی با ۷۰ عضو که نه تنها کانون مبادله کتاب، بلکه مرکز اطلاعرسانی از تازههای نشر بود.
اما نقطه عطف این تاریخ، تصویب قانون تأسیس کتابخانههای عمومی در ۲۹ دیماه ۱۳۴۴ بود که شهرداریها را مکلف کرد ۱/۵ درصد از درآمد خود را صرف ترویج کتابخوانی کنند. در پی این قانون و به همت انجمن کتابخانههای عمومی خرمآباد، در سال ۱۳۴۶ کتابخانهای در ضلع شمالی پارک شهر قد کشید که «کتابخانه عمومی کوروش» نام گرفت.
روایت پیشگامان:
زندهیاد اسفندیار غضنفری امرایی در خاطرات خود از آن روزها میگوید: سال ۱۳۴۶ به زحمت توانستم کتابخانهای را که یک وجب خاک روی کتابهایش نشسته بود، روبهراه کنم.
او با سفرهای متعدد به تهران و غنیسازی منابع و حتی راهاندازی شبهای شعر، این مکان را به پاتوقی برای جوانان باذوق آن روز تبدیل کرد؛ مکانی که امروز ما در خرم آباد آن را به نام کتابخانه «امام جعفر صادق (ع)» میشناسیم.
حمید ایزدپناه، نخستین رئیس اداره فرهنگ و هنر نیز در روایتی شنیدنی از آن سالها میگوید: زمانی که مسئولیت را تحویل گرفتم، کتابخانه زیر ۵۶۰ جلد کتاب داشت. ما با اجازه انجمن شهر، سالنی به آن اضافه کردیم و منابع را تا پایان دوران مسئولیتم به ۴ هزار جلد رساندیم.
تداوم یک مسیر
این کتابخانه که روزگاری در سال ۱۳۵۵ با ۶ هزار و ۱۶۶ جلد کتاب و ۳۷۲ عضو، میزبان ۲۰ هزار و ۹۳۹ مراجعهکننده در سال بود، پس از پیروزی انقلاب اسلامی، تغییر نام یافت و به نام مبارک «امام جعفر صادق (ع)» مزین شد.
سخن پایانی
امروز که ۶۰ سال از آن روزهای پرمشقت میگذرد، کتابخانه امام جعفر صادق (ع) تنها یک ساختمان نیست؛ این مکان، میراثدار تلاشهای بزرگانی است که در روزگارِ بیامکاناتی، خشت بر خشتِ آگاهی این شهر نهادند. پاسداشت این ۶۰ سال، در واقع ادای احترام به همه کسانی است که از انجمنهای ادبی میرزا صالح لرستانی تا کتابداران پرتلاش دهههای اخیر، چراغ مطالعه را در این دیار روشن نگاه داشتند.
